Percepcja dziecka zdolnego w wychowaniu przedszkolnym

ZŁOTY WIEK UCZENIA SIĘ

Wiek przedszkolny w życiu człowieka jest okresem najbardziej intensywnych przemian rozwojowych, przez wielu badaczy uważany za krytyczny w rozwoju jednostki i jej socjalizacji. Jest to okres osiągania kolejnego stadium dojrzałości fizjologicznej organizmu  i rozwoju intelektualnego, budowania podstawowych struktur osobowości, to złoty wiek uczenia się, zdobywania doświadczeń społecznych oraz rozwijania indywidualnych zdolności. Dlatego powinien on być intensywnie wykorzystany. W wielu pozycjach naukowych odnoszących się do rozwijania uzdolnień, czy też aktywności twórczej podnosi się znaczenie dzieciństwa w tych procesach. S. Popek[1] w rozważaniach związanych  z dynamiką zdolności i uzdolnień mocno akcentuje fakty bardzo wczesnego pojawiania się  u dzieci w wieku przedszkolnym uzdolnień muzycznych, matematycznych  i sprawnościowych. Autor stwierdza, iż rozwój osobowości i uzdolnień twórczych dziecka przedszkolnego wymaga stymulowania jego samodzielności w działaniu i poznawaniu, wbrew sądom o uczeniu się przez naśladownictwo. Podobne stanowisko reprezentuje B. Dyrda[2] (2000, s. 20). Uważa ona, że wiek przedszkolny szczególnie sprzyja rozwojowi uzdolnień specjalnych (plastycznych, muzycznych), z kolei wiek szkolny charakteryzuje się rozkwitem zdolności intelektualnych.

Pierwsze lata życia dziecka mają szczególne znaczenie dla jego rozwoju  późniejszych w okresach. Różnice rozwojowe pomiędzy dziećmi uwidaczniają się już w wieku niemowlęcym i zdecydowanie utrwalają się w wieku przedszkolnym. Ważnym zdaniem rodziców i wychowawców w tym okresie jest przyjęcie postawy inicjującej, inspirującej  i wspomagającej działanie dzieci.

T. Gałkowski[3] powołując się na badania dotyczące zagadnień wczesnego rozwoju stwierdza, że inteligencja dziecka w ciągu pierwszych czterech lat życia zwiększa się i osiąga taki pułap, że stanowi połowę zakresu do jakiego dochodzi przez następne 13 lat życia. Wynikają z tego poważne konsekwencje pedagogiczne, tym bardziej, iż są to lata podczas których obserwuje się przemożny wpływ środowiska  zewnętrznego.


[1] S. Popek, Człowiek jako jednostka twórcza. Lublin 2001 UMCS, s. 166.

[2] B. Dyrda, Syndrom nieadekwatnych osiągnięć jako niepowodzenie szkolne uczniów zdolnych. Kraków 2000 Oficyna Wydawnicza „Impuls”, s. 20.